Το Κροκύλειο μέσα από το ThePressProject.gr

 04 Απρ 2017
Μέσα στην πυκνή και ποικίλη βλάστηση της ορεινής Ναυπακτίας ξεπροβάλλουν τα πετρόχτιστα σπίτια του Κροκυλείου

Σκαρφαλωμένο σε ύψος 840 μέτρων σε μία απότομη απόληξη του Ξεροβουνίου, της μικρής οροσειράς που σχηματίζεται στις δυτικές παρυφές των Βαρδουσίων, το Κροκύλειο, ένα από τα ομορφότερα χωριά του νομού Φωκίδος αποτελεί έναν υψηλών προδιαγραφών προορισμό για φυσιοδίφες, περιπατητές, ορειβάτες, αλλά και λάτρεις της παράδοσης και της ιστορίας. Το χωριό γενέτειρα του άφθαρτου στρατηγού Γιάννη Μακρυγιάννη κρατά μέσα σ’ ένα περιβάλλον απαράμιλλης ομορφιάς έντονα τα χρώματα της παλιάς Ρούμελης. Με γνώμονα το «είμαστε στο εμείς και όχι στο εγώ» οι Κροκυλιώτες κατάφεραν να εξελίξουν το χωριό τους και να το διατηρήσουν πλήρως εναρμονισμένο με το καταπράσινο τοπίο.


         
Είναι πραγματικά μία ανακουφιστική εικόνα ειδικά αυτή την εποχή να βιώνει κανείς το ζωντάνεμα της φύσης με την πολυχρωμία, τα άφθονα νερά και τα ρυάκια να ρέουν σε όλους τους μαχαλάδες. Το χωριό έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός από το 2005 με 300 περίπου δίπατα πετρόχτιστα σπίτια και μνημεία τέχνης, όπως το παλιό δημοτικό σχολείο στην είσοδο του χωριού και ο ναός του Άη Γιώργη με το ξακουστό καμπαναριό στην κεντρική πλατεία. Το Κροκύλειο που παλιότερα λεγόταν Παλαιοκάτουνο, πήρε το όνομα του από τους αρχαίους οικισμούς τις Κρόκες ή Κροκύλες. Χαρακτηριστικά είναι τα πέντε πετρόχτιστα κεφαλόβρυσα με τα κεφάλια των πέντε παλαιών συμβούλων του χωριού. Κατασκευάστηκαν  το 1899,στη θέση της μίας και μοναδικής ως τότε βρύσης που εξυπηρετούσε όλο το χωριό. Σήμερα αποτελούν μία στάση δροσιάς και χαλάρωσης για τους περαστικούς, τους οδοιπόρους και τους ίδιους τους χωρικούς. 



Η πλατεία του χωριού είναι μία από τις ομορφότερες της Ρούμελης. Υπάρχει μία αρμονία σε ό, τι βλέπεις μπροστά σου και ό, τι ακούς έτσι ώστε η μοναδική αίσθηση που σου δημιουργείται είναι της απόλυτης ηρεμίας. Δεν υπάρχει ωραιότερος καφές από αυτόν κάτω από τον πλάτανο δίπλα από την εκκλησία του Αη Γιώργη, με το βλέμμα πότε να χάνεται πέρα στον ορίζοντα και πότε να επιστρέφει στο πετρόχτιστο φόντο της πλατείας με τα σπιτάκια της που θυμίζουν μία άλλη εποχή. Οι μοναδικοί ήχοι που ακούγονται είναι το βουητό της φύσης, ο ήχος των νερών, ο αέρας μέσα από τα φυλλώματα των δέντρων και ο χτύπος του παραδοσιακού κουρδιστού ρολογιού στο καμπαναριό όταν η ώρα σημαίνει ακριβώς ή και μισή.



Στο Κροκύλειο δεν θα πας για να ξεφαντώσεις. Υπάρχει ένα μαγαζάκι με λιγοστές προμήθειες, το καφενείο και το ταβερνείο του δημοτικού ξενώνα στην πλατεία με τοπικά προϊόντα και τα δωμάτια «ο παράδεισος» στον επάνω μαχαλά με την πανέμορφη θέα στα Βαρδούσια που έχουν καφέ και φαγητό. Η ζωή των λιγοστών κατοίκων περιστρέφεται γύρω από αυτά τα μέρη, προσφέροντας ζεστασιά, επικοινωνία και ανέσεις θυμίζοντας ότι η ζωή δεν χρειάζεται πολυπλοκότητα για να είναι ωραία. Το σκηνικό αλλάζει το καλοκαίρι. Γιορτές, πανηγύρια, πολιτιστικές εκδηλώσεις και φυσικά τα Μακρυγιάννεια που λαμβάνουν χώρα κάθε 4 χρόνια στα μέσα του Αυγούστου με αθλητικούς αγώνες προς τιμή του Μακρυγιάννη. Το χωριό τότε ασφυκτιά από κόσμο.