Το Λιβάδι

Η ιστορία του εντευκτηρίου "ΛΙΒΑΔΙ" του Συλλόγου Κροκυλιωτών "Ο Μακρυγιάννης", που για πάνω από τέσσερις δεκαετίες, σημάδεψε την ψυχαγωγία και την διασκέδαση του χωριού

Αρχικά η νεολαία το έλεγε "ντισκοτέκ", μετά "ντίσκο" και αργότερα "κλάμπ". Κάποιοι ηλικιωμένοι προτιμούσαν τη λέξη "χωροστάσι". Για τον Σύλλογο ήταν και είναι η "θερινή" του έδρα, το εντευκτήριο "Το Λειβάδι" που με την πολύχρονη λειτουργία του, έγινε σημείο αναφοράς των νεανικών χρόνων και των καλοκαιρινών διακοπών πολλών γενεών.

Μικροί και μεγάλοι "εν δράσει" το 1977, τα κομένα πλατάνια θα σκεπάσουν τη πίστα

Ήταν στο ξεκίνημα της μεταπολίτευσης όταν η νεολαία του χωριού, δυναμική και χειραφετημένη διεκδικούσε και μέσα από τον Σύλλογο, τον δικό της χώρο στις καλοκαιρινές διακοπές όπου θα συγκεντρώνεται, να ακούει μουσική και θα διασκεδάζει. Η ανάγκη αυτή ικανοποιήθηκε αρχικά σε μία αίθουσα του παλιού Σχολαρχείου, στη συνέχεια όμως και με αφορμή τα Μακρυγιάννεια του 1977, ο Σύλλογος Κροκυλιωτών αποφάσισε να δημιουργήσει ένα υπαίθριο εντευκτήριο που θα καλύπτει αφ' ενός μεν την ανάγκη αυτή των νέων, αφετέρου θα λειτουργούσε και ως χώρος συνάθροισης, συζήτησης και γνωριμίας των χωριανών και των μελών του Συλλόγου με χορεσπερίδες και άλλες εκδηλώσεις. Η διαμόρφωση ενός εντευκτηρίου στον διαθέσιμο χώρο πίσω από την κεντρική εκκλησία του χωριού, τον Αη-Γιώργη, έφερε όχι μόνο την σύμφωνη γνώμη και την συμπαράσταση της Κοινότητας Κροκυλείου αλλά και του ιερέα του χωριού, του παπα-Γρηγόρη.