Λιβάδι

Το Λιβάδι

Η ιστορία του εντευκτηρίου "ΛΙΒΑΔΙ" του Συλλόγου Κροκυλιωτών "Ο Μακρυγιάννης", που για πάνω από τέσσερις δεκαετίες, σημάδεψε την ψυχαγωγία και την διασκέδαση του χωριού

Αρχικά η νεολαία το έλεγε "ντισκοτέκ", μετά "ντίσκο" και αργότερα "κλάμπ". Κάποιοι ηλικιωμένοι προτιμούσαν τη λέξη "χωροστάσι". Για τον Σύλλογο ήταν και είναι η "θερινή" του έδρα, το εντευκτήριο "Το Λειβάδι" που με την πολύχρονη λειτουργία του, έγινε σημείο αναφοράς των νεανικών χρόνων και των καλοκαιρινών διακοπών πολλών γενεών.

 

image

Μικροί και μεγάλοι "εν δράσει" το 1977, τα κομένα πλατάνια θα σκεπάσουν τη πίστα

Ήταν στο ξεκίνημα της μεταπολίτευσης όταν η νεολαία του χωριού, δυναμική και χειραφετημένη διεκδικούσε και μέσα από τον Σύλλογο, τον δικό της χώρο στις καλοκαιρινές διακοπές όπου θα συγκεντρώνεται, να ακούει μουσική και θα διασκεδάζει. Η ανάγκη αυτή ικανοποιήθηκε αρχικά σε μία αίθουσα του παλιού Σχολαρχείου, στη συνέχεια όμως και με αφορμή τα Μακρυγιάννεια του 1977, ο Σύλλογος Κροκυλιωτών αποφάσισε να δημιουργήσει ένα υπαίθριο εντευκτήριο που θα καλύπτει αφ' ενός μεν την ανάγκη αυτή των νέων, αφετέρου θα λειτουργούσε και ως χώρος συνάθροισης, συζήτησης και γνωριμίας των χωριανών και των μελών του Συλλόγου με χορεσπερίδες και άλλες εκδηλώσεις. Η διαμόρφωση ενός εντευκτηρίου στον διαθέσιμο χώρο πίσω από την κεντρική εκκλησία του χωριού, τον Αη-Γιώργη, έφερε όχι μόνο την σύμφωνη γνώμη και την συμπαράσταση της Κοινότητας Κροκυλείου αλλά και του ιερέα του χωριού, του παπα-Γρηγόρη.

 

image

Η αρχική γραφική είσοδος, με ξύλινη την επιγραφή "Το Λειβάδι", 1977

Για την διαμόρφωση αλλά και τις κατασκευές στο χώρο, επιστρατεύτηκε όλη η νεολαία του χωριού καθώς και πολλοί χωριανοί που πρόσφεραν, αρχές του καλοκαιριού του '77, εθελοντική εργασία προκειμένου να ετοιμαστεί ο χώρος έγκαιρα για τις εκδηλώσεις. Για τραπέζια βρέθηκαν ξύλινα καρούλια καλωδίων του ΟΤΕ, ενώ τα καθίσματα έγιναν με καρφωμένες τάβλες και τα σκαμπό από κομμένους κορμοί. Μία πίστα οριοθετήθηκε με ξύλινο σκέπαστρο και καλύφθηκε με κλαδιά πλατάνου. Έτσι στα Μακρυγιάννεια της χρονιάς εκείνης "Το Λειβάδι" (με ει όπως βαπτίστηκε τότε) ήταν έτοιμο και φιλοξένησε παιδικά καλλιτεχνικά εργαστήρια και χορευτικές βραδιές.

 

image

Κυπαρίσσια, χωμάτινα επίπεδα και αυτοσχέδια κάγκελα και καθίσματα χαρακτήριζαν το χώρο

Την δεκαετία του ΄80, ο χώρος συνεχίζει να αποτελεί ισχυρό πόλο έλξης. Το μικρό ξύλινο κτίριο (μπαρ) που αρχικά στήθηκε πάνω από την πίστα, μετακομίζει από κάτω, προσφέροντας περισσότερους χώρους για τον κόσμο που την περίοδο του δεκαπενταύγουστου, συνεχίζει να μην βρίσκει χώρους να κάτσει. Τα χρόνια εκείνα ο Σύλλογος οργάνωνε τακτικά διαγωνισμούς χορού (rock n' roll, disco κλπ), θεματικές βραδιές, λαχειοφόρους κλπ. Η σκόνη, το κοκκινόχωμα και τα πολλές φορές σκισμένα από τις πρόκες των καθισμάτων παντελόνια δεν πτοούσαν τον κόσμο που στήριζε το Λειβάδι, με αποτέλεσμα να επεκτείνει καθημερινά την καλοκαιρινή του λειτουργία του για σχεδόν έναν μήνα (από 20 Ιουλίου έως 20 Αυγούστου περίπου).

 

image

Το Λιβάδι, στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 2000

Την δεκαετία του '90, ο χώρος αρχίζει να εμφανίζει σημάδια παρακμής. Οι παραθεριστές - ετεροδημότες του χωριού, μειώνουν το χρόνο διακοπών τους στο χωριό με ανάλογο αποτέλεσμα και στη λειτουργία του εντευκτηρίου που περιορίζει την λειτουργία του σε ένα δεκαπενθήμερο του Αυγούστου. Τέλη της δεκαετίας του '90, πραγματοποιούνται χωματουργικές εργασίες που αλλοιώνουν πλήρως τον φυσικό χώρο με τα χαρακτηριστικά επίπεδα. Ο περιβάλλον χώρος ισοπεδώνεται και στρώνεται με χαλίκια, ενώ για την πρόσβαση κατσκευάζεται μία μεγάλη σκάλα. Την ίδια περίπου εποχή η πίστα αποκτάει ένα εξάγωνο σκέπαστρο με κεραμοσκεπή, οι επεμβάσεις όμως αυτές δεν αρκούν για να αναζωογονήσουν το χώρο που για αρκετά χρόνια συνεχίζει να υπολειτουργεί.

 

image

Συναυλία του Μίλτου Πασχαλίδη στο Λιβάδι, 2007

Το 2005 πραγματοποιείται μία μεγάλη ανακαίνιση τόσο εσωτερικά του μπαρ, όσο και στο περιβάλλον χώρο που αλλάζει αρκετά την εικόνα. Το οικόπεδο οριοθετείται με περίφραξη, δημιουργούνται κάποια επίπεδα, το μπαρ εξυγχρονίζεται και ο χώρος αποκτά αποκτά την σημερινή του περίπου μορφή. Οι επεμβάσεις αυτές βοήθησαν ώστε να γίνει ένας απλός μέν αλλά σύγχρονος πολυχώρος, που εκτός από τις γνωστές μουσικές βραδιές, θα μπορούσε πλέον να φιλοξενήσει πολλές από τις εκδηλώσεις του Συλλόγου. Εκδηλώσεις που πραγματοποιούντουσαν έως τότε στο σχολείο, στην πλατεία ή και αλλού, θα μπορούσαν να μεταφερθούν στο Λιβάδι όπου θα υπάρχει η υποδομή και ο εξοπλισμός (τουαλέτες, τραπεζοκαθίσματα, φωτιστικά, ηχητικά, μπάρ κλπ).

 

image

Βραδιά με ζωντανή έντεχνη μουσική, 2016

Πράγματι από τότε έως σήμερα, στο Λιβάδι πραγματοποιήθηκε πλήθος εκδηλώσεων από θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες και θέατρο σκιών μέχρι θερινό σινεμά, λαϊκές συνελεύσεις, ρεμπέτικες βραδιές και παιδικά πάρτυ. Ενδεικτικά αναφέρουμε την συναυλία του Μίλτου Πασχαλίδη (2007), σχολικά συκροτήματα (2008), θεατρική παράσταση του ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης (2011), συναυλία Appalachian Cobra Worshipers (2017), θεατρική παράσταση "Το ελεύθερο ζευγάρι" (2019) και πολλές ακόμα.

 

image

Σύγχρονη άποψη του εντευκτηρίου, 2017